Ως δωράκι για τα Χριστούγεννα,που λέτε,ζήτησα ένα αυτοκινητάκι που...όπα,flashback απο τότε που ήμουν 3 χρονών.Οχι,ζήτησα έναν σκληρό δίσκο με χωρητικότητα ενός TB.Βλέπετε,ο παλιός όχι μόνο μικρός ήταν(120 Gb),αλλά είχε δει πολλά formats στην καριέρα του και ήταν κοντά στα πρόθυρα της τρέλας.Μιλάμε το τι πρόβλημα εμφάνισε δεν λέγεται!Τέλος πάντων,βάζω Windows,κάνω updates(όχι Sunday,τα άλλα),βάζω το Steam και κάθομαι και σκέφτομαι τι παιχνίδια να εγκαταστήσω.Δεν έπαιζα κάτι συγκεκριμένο αυτές τις μέρες,οπότε λέω να τα κάνω όλα!Και ξεκινάω.Episodes From Liberty City,Splinter Cell Convictions(το Multiplayer έστρωσε κάπως,αλλά ακόμα να το δοκιμάσω με φίλο),Left 4 Dead 2,Team Fortress 2,Starcraft 2,Mirror's Edge,Amnesia:The Dark Descent(δεν υπάρχει περίπτωση να το ξαναπαίξω!Ετσι για να το βλέπω το έβαλα),Killing Floor,Garry's Mod,Half-Life 2 και Episodes 1 & 2.Μέχρι που κατάλαβα ότι ενώ αυτά τα παιχνίδια θα φόρτωναν το παλιό δίσκο οριακά,τώρα έχω άλλα 742 GB ελεύθερα!Ξεκινάω να βρω κι άλλα παιχνίδια μπας και καταφέρω τα φουλάρω τον γίγαντα!Μ'αρέσει που σκεφτόμουν το ενδεχόμενο να αγοράσω 2TB σκληρό...
Κοιτώντας την βιβλιοθήκη μου(που μόνο βιβλία δεν έχει),πέφτει το μάτι μου στο Far Cry 2.Το σκέφτομαι περίπου 20 δευτερόλεπτα και φεύγω για να κοιτάξω στην άλλη βιβλιοθήκη για κανα άλλο αξιόλογο τίτλο να παίξω.Θα απορείτε βέβαια γιατί προσπέρασα αυτόν τον τίτλο.Οποιος έχει καλή μνήμη,θα θυμάται πως το Far Cry 2,αν και δεν είχε καμία σχέση με τον προκάτοχό του,ήταν ένα καλό παιχνίδι.Κατ'εμέ,είναι ένα τρανό παράδειγμα πως ο τέλειος σχεδιασμός ενός game πήγε στράφι εξαιτίας της κακιάς υλοποίησης.
Το Far Cry 2 διαδραματίζεται στην Αφρική του σήμερα.Αν και δεν αναφέρεται σε ποια ακριβώς χώρα βρισκόμαστε,ξέρουμε ότι η χώρα μαστίζεται απο τον εμφύλιο πόλεμο με τις δύο αντίπαλες παρατάξεις να μάχονται καθημερινώς και οι πολίτες να προσπαθούν καθημερινά να επιβιώσουν.Στην αρχή του παιχνιδιού,ένας ταξιτζής μας πηγαίνει στο ξενοδοχείο μας.Κατα τη διάρκεια της διαδρομής βλέπουμε τους ανθρώπους να ζουν κανονικά την ζωή τους,όσο δύσκολη κι αν είναι αυτή.Γρήγορα όμως γνωρίζουμε και τους κινδύνους που πρέπει να αποφύγουμε...Πηγαίνοντας στο ξενοδοχείο,ο παίκτης κολλά ελονοσία(παίζει ρόλο στο gameplay) και ξυπνά με τον Jackal,τον έμπορο όπλων που πρέπει να σκοτώσει,πάνω απ'το κεφάλι του ο οποίος,χαριστικά του δίνει την ζωή,πιστεύοντας ότι θα υποκείψει στην ασθένειά του.Λίγο αργότερα ο παίκτης δραπετεύει απ'την μικρή πολή που βρίσκεται όπου ξεσπούν μάχες μεταξύ των ντόπιων και,ώντας χαμένος απο χέρι,ξυπνά σε ένα λημέρι ενός αξιωματικού μιας εκ των δύο παρατάξεων(ο χαρακτήρας αυτός αλλάζει κάθε φορά) και ως αντάλλαγμα,ζητάει απ'τον παίκτη να δουλέψει για την παράταξή του.
Ας κάνουμε μία μικρή παύση εδώ.Μάθαμε ότι ο παίκτης(που στόμα έχει και λαλιά δεν έχει)χρωστάει την ζωή του σε έναν άνθρωπο ο οποίος μόνο καλές προθέσεις δεν έχει!Ζητάει να επισκεφτεί τα κενρικά της παράταξης του και να δουλέψει γι'αυτούς μισθοφορικά.Αυτό σημαίνει πως έχει συνάψει μία συνεργασία με την παράταξη αυτή.Κι όμως...στον κόσμο του Far Cry 2,σκοτώνεις όποιον βρίσκεις μπροστά σου,φίλος και μη και παύεις πυρ μόλις μπαίνεις σε μία cease-fire zone,όπου βρίσκονται τα HQs των 2 παρατάξεων...Αν είναι δυνατόν!Σε οποιδήποτε άλλο παιχνίδι,αυτό θα θεωρούταν ηλίθιο κι όμως εδώ,το παιχνίδι σου λέει ότι είναι φυσιολογικό.Α και που είστε!Νομίζετε πως θα δώσετε τις υπηρεσίες σας μόνο στην μία παράταξη;Αμ δε!Μπορείτε να δουλέψετε παράλληλα και για τις δύο.Αραγε γνωρίζουν ότι εσείς είσασταν ο μισθοφόρος που κατέστρεψε 49 δικα τους camps;Και αν δεν το γνωρίζανε εξ'αρχής,δεν θα το μάθαιναν;Ποιος ξέρει...Οσων αφορά τους απλούς ανθρώπους;Εξαφανίστηκαν!Εμφανίζονται μόνο σε σπάνιες περιπτώσεις και προκαλεί το ίδιο ερώτημα σε όλους τους παίκτες:αφού τους είδα στην αρχή,γιατί εξαφανίστηκαν;Τόσο πολύ τρόμαξαν με εμένα και αποφάσιασν να παίξουν κρυφτούλι;
Οι μάχες γίνονται εξαιρετικά κουραστικές σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.Σε όλο το χάρτη υπάρχουν διάσπαρτα μικρά checkpoints όπου μπορούμε να βρούμε πυρομαχικά και εφόδια.Αλλά,όπως αναφέραμε παραπάνω,πρέπει να του σκοτώσουμε όλους.Το περίεργο είναι ότι άμα τους σκοτώσουμε όλους και ξαναγυρίσμουμε μετά απο λίγα λεπτά,η φρουρά ανανεώνεται!Μπορούμε να το περάσουμε κρυφά,αλλά αυτό είναι χάσιμο χρόνου.Ασε που δεν μπορεί να γίνει εύκολα την μέρα.Ναι,σωστά μαντέψατε,η εναλλαγή μέρας/νύχτας μας αναγκάζει να προσαρμοστούμε,γεγονός που μας κάνει να σκεφτούμε ενναλακτικές τακτικές για την προσσέγγιση ενός στόχου.Ακόμα μια καινοτομία που μα υποσχέθηκε η δημιουργός Ubisoft.Αλλά όπως φαίνεται,είναι για γέλια.
Οπλα με σιγαστήρες δεν υπάρχουν πολλά.Αρα άμα θέλουμε υπο την κάλυψη του σκοταδιού να κάνουμε ένα silent kill,την λύση μας τη δίνει το μαχαίρι μας.Θυμάμαι ότι σε κάποια trailers του παιχνιδιού ο playtester χρησιμοποίησε το μαχαίρι για να σκοτώσει έναν αθόρυβα.Στο πραγματικό παιχνίδι αυτό δεν γινόταν.Αν οι εχθροί συμπεριφερόντουσαν ανθρώπινα και δεν έκαναν σαν να είχαν...night vision(πολλές φορές έχει γίνει αυτό),έπρεπε να φτάσεις το θύμα σιωπηλά και να βγάλεις το μαχαίρι για να τον σκοτώσεις.Αλλά,προς έκλπηξή σου,ο εχθρός πεθαίνει βογγώντας και φωνάζοντας,σημάνοντας τον συναγερμό,οπότε πάπαλα το stealth!Αλήθεια λέω!Αλλος επαναστατικός τρόπος για να πολεμήσεις,σύμφωνα με τους developers ήταν η χρήση της φωτιάς.Λογικό,αφού είμαστε συνεχώς σε δάση και υπάρχει παντού κίνδυνος φωτιάς.Θεωρητικά,μπορούσες να πετάξεις molotov ή να πυροβολήσεις μία λάμπα υγραερίου και να έφτιαχνες φωτιά,αναγκάζοντας τους εχθρούς να φύγουν απο 'κει.Αυτό,όπως καταλάβατε,ήταν μία καλοστυμένη φάρσα.Οι εχθροί δεν είναι άνθρωποι.Η AI τους θα του πει να φύγουν απο εκεί μόνο άμα αρχίσουν και δέχονται damage.Επίσης,οι πιθανότητες να πεθάνουν από φωτιά είναι μηδαμινές,εκτός και αν στέκονται δίπλα σε μία ενδεχόμενη έκρηξη ή άμα του πετάξεις molotov στην μούρη!Ο αγαπημένος μου τρόπος όμως είναι ο εξής.Οπως είδα σε ενα trailer,ο παίκτης πυροβόλησε απο μακριά με ένα sniper το πόδι ενός φουκαρά και αυτός φώναζε για βοήθεια.Μετά απο μία μικρή έρευνα,ένας φίλος του πήγε εκεί και ηρωικά φόρτωσε τον τραυματία στην πλάτη του για να τον μεταφέρει κάπου ασφαλή.Τότε ο παίκτης βαράει ξανά και με ένα σπάρο,δυο τριγώνια!Αυτό προσπάθησα να κάνω και βεβαιώθηκα έτσι ώστε να έχω τα κατάλληλα εφόδια μαζί μου.Sniping spot?Check!Sniper rifle?Check!Φουκαράς που σε λίγο θα γίνει το θύραμά μου?Check!Την κατάλληλη δόση μισανθρωπιάς?Check!Οπότε είμαστε έτοιμοι!Σημαδεύω,βαράω το πόδι του και γίνεται το ανήκουστο.Αυτός,όχι μόνο δέχτηκε damage με το πόδι του να είναι ακέραιο,με εντοπίζει με σχετική ευκολία και αρχίζει να με βαράει!Αν είναι δυνατόν!Σε ένα παιχνίδι που βασίζει τους μηχανισμούς του στον ρεαλισμό,είναι δυνατόν να γίνεται κάτι τέτοιο;
Τέτοια παραδείγματα μπορώ να σας γράφω μέχρι αύριο το πρωί για να διαβάσετε,αλλά νομίζω πως καταλαβαίνετε ότι,αν και το παιχνίδι έχει κάποια θετικά στοιχεία,αποτυγχάνει στο να μεταφέρει κάποια χαρακτηριστικά που άμα υπήρχαν,θα πρόσθεταν πολλούς πόντους στο παιχνίδι.Καιρός όμως να μιλήσουμε και για το Multiplayer.Οι χάρτες του ήταν κυρίως μεγάλοι,επομένως,ποιός ο λόγος να επιλέξεις μία class η οποία ειδικεύεται στις καραμπίνες;Θα πάρεις sniper βέβαια!Αυτό θα κάνουν και οι υπόλοιποι,πράγμα που καταντά το παιχνίδι σε sniper war!Σε deathmatch και σε team deathmatch,να το καταλάβω,θέλεις πόντους απο τα kills.Σε game modes όμως,όπως το capture the diamond,κανείς δεν ασχολούταν με την κατάκτηση του διαμαντιού και έτσι ο στόχος του παιχνιδιού είχε χαθεί!Επίσης,σε ένα capture the point mode,ονόματι Uprising,η κάθε ομάδα έπρεπε να προστατεύσει τον αρχηγό της(τον διάλεγε το παιχνίδι τυχαία σε κάθε γύρο) μέχρι αυτός να καταλάβει τα points.Κανένας όμως δεν έπαιζε το παιχνίδι.Ολοι τους ασχολούταν με το Change Captain Voting,αφού κανένας δεν ήθελε τον άλλον για captain!
Το παιχνίδι είχε πάρα πολλές καλές ιδέες.Η δουλειά των δημιουργών,όμως δεν ήταν η πρέπουσα.Η λεπτομέρεια στο gameplay επιτυγχάνεται μόνο μέσω της λεπτομερής δουλειάς,κάτι που έλειπε απ'το παιχνίδι.Δυστυχώς,απέτυχε οικτρά,κατα την δική μου άποψη.Θα μπορούσε να γίνει τρομερό αν δεν γινόταν τόσα λάθη.Αντί να βλέπω τον τίτλο και να νοσταλγώ τα multiplayer matches που παίζαμε lan μαζί με την παρέα μου,ιδρώνω ενθυμούμενος την προσπάθεια που είχα καταβάλει για να δω το,ομολογουμένως,συγκλονιστικό finale.Είμαι σίγουρος όμως ότι λίγοι το είδαν...
Sunday Update No.13 has come to an end.Τα λέμε την άλλη Κυριακή!Αντε γεια...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου