Games...many games.Πόση βία μπορείς να αποκομίσεις;

Βλέποντας την φωτογραφία του φίλου Παναγιώτη όπου επιδεικνύει την συλλογή δεν θα μπορούσα παρά να κάνω το δικό μου photoshoot!Στην φωτογραφία βλέπετε ό,τι videogame έχω και δεν έχω.Όπως παρατηρείτε,χρειάστηκε όλο το πάτωμα του δωματίου μου για να χωρέσουν!30 λεπτά για να τα μαζέψω(με την βοήθεια του αδελφού μου),αλλα 5 λεπτά να τα ποζάρω και φτου ξανά απ'την αρχή να τα επιστρεψω!Αν δεν φώναζε και η μάνα μου,θα τα μετρούσα κιόλας!

Βλέποντας την φοτο(ελπίζω τα commentaries να είναι κατατοπιστηκά),δεν μπορώ παρά να την θαυμάσω.Δεν τολμώ να φανταστώ πόσα ευρώ αξίζει συνολικά ενώ οι ώρες gaming είναι εξωπραγματικές.Μιλάμε για πάνω απο 5000 ώρες gaming(μπορεί και παραπάνω),ενώ κάποια παιχνίδια δεν συμπεριλήφθηκαν στην φωτογραφία!Με αριθμούς,έχω ξοδέψει 5-6 εβδομάδες της ζωήςμου(50400 κατα προσέγγιση) πάνω σε αυτούς τους τίτλους(για να λέμε την αλήθεια,τα MMOs τα παίζει ο πατέρας μου),χωρίς καν να υπολογίζω τις ώρες με τις κονσόλες!Μιλάμε για πολύ gaming...

Ναι,το ξέρω ότι είμαι τέλειος,δεν χρειάζετε να μου το λέτε συνέχεια.Άλλος είναι ο λόγος όμως αυτού του post(ναι,η επίδειξη και το "ψώνισμα" έγιναν κατα λάθος).Υπολογίσαμε περίπου τις ώρες παιχνιδιού.Τι γίνεται όμως μέσα στα παιχνίδια αυτά;Γενικά,χύθηκε πολύ αίμα.Και αν αναλογιστούμε πόσους κακούς σκοτώνουμε σε ένα FPS π.χ. σε διάστημα μίας ώρας,τα λίτρα αίματος εκτοξεύονται σε σχεδόν αστρονομικό αριθμό.Μιλάμε για ΠΟΛΥ αίμα...

Το ερώτημά μου είναι το εξής:Αλλαξα καθόλου σαν άνθρωπος ύστερα απο 10 χρόνια έκθεσης σε καθημερινή βια;Το να σκοτώνεις σε καθημερινή βάση pixels που μοιάζουν με ανθρώπους/εξωγήινους/ρομπότ/δράκους κλπ. σημαίνει ότι υιοθετείς βίαια πρότυπα;

Προσωπικά,χαρακτηρίζω τον εαυτό μου ως φιλήσυχο και ήρεμο.Θα τον σκυλοβρίσω τον άλλον όταν με εκνευρίζει,θα εκφράσω τα χείριστα για την στέγη του σπιτιού αυτού μου κάνει domination στο TF2,αλλά δεν θα προχωρήσω ποτέ σε εχθρότητες και ακραίες συμπεριφορές.Κι όμως,προβαίνω σε απίστευτα ποσά βίας(έστω εικονικής) καθημερινώς για να ευχαριστηθώ.Χθες,που λέτε,βοήθησα 3 εγληματικά στοιχεία να κλέψουν μία τράπεζα,τρέξαμε μαζί να ξεφύγουμε απ'τον νόμο,σκοτώνοντας δεκάδες αστυνομικούς που απλά έκαναν την δουλειά τους,τους χάσαμε στις γραμμές του υπόγειου μετρό μόνο για να μας ξαναεντοπίσουν 300 μέτρα μακριά,αναγκάζοντας με να κλέψω ένα αμάξι(με απότερο σκοπό να σώσω το τομάρι των συναδέλφων μου αλλά και το δικό μου)και να εμπλακούμε σε μία καταδίωξη που είχε ως αποτέλεσμα 3 αστυνομικά SUVs να εκραγούν,6 αστυνομικοί επιπλέον νεκροί,3 αθώοι περαστικοί νεκροί απο διερχόμενα πυρά και εγώ κατέληξα κατα $250.000 πλουσιότερος.Τις προάλλες,βοήθησα τον φίλο μου που δουλεύει ως πράκτορας στην Voron να εισβάλουμε σε ένα κρυσφύγετο κάτω απ'την Κόκκινη πλατεία το οποίο μετατράπηκε σε αποθήκη για στρατιωτικό εξοπλισμό.Τέσσερις βόμβες ηλεκτρομαγνητικού παλμού μεταφέρθηκαν πριν εμείς προλάβουμε να τις ανακτησουμε,οδηγώντας μας σε μία στρατιωτική βάση με σκοπό να τις ανακτήσουμε.Μετά απο χίλια βάσανα,ανακτούμε μόνο τρεις απ'αυτές,τις επιβιβάζουμε σε ένα αεροπλάνο και 5 λεπτά αργότερα,σκότωσα τον συνεργάτη μου,τον καλύτερο φίλο μου την προηγούμενη 1.5 ώρα γιατί μου το ανέθεσε η υπηρεσία μου.

Μπορεί τα GTA IV και Splinter Cell Conviction να μην είναι και τα καλύτερα παραδείγματα,αλλά πιστεύω πως καταλάβατε τι θέλω να πω.Μπορεί οι παρανομιές/προδοσίες να είναι όσο ψεύτικες όσο και η αληθοφάνεια της κυβέρνησης,αλλά σκεφτείτε αυτό:το immersion(δηλαδή το πόσο μας τραβάει ένα παιχνίδι στο κόσμο του,πόσο και πως καταφέρνει να μας "πορώσει")είναι ικανό να προκαλέσει απο ρίγοι συγκίνησης μέχρι και φόβο που κάνει την τρίχα να σηκωθεί.Μπορεί λοιπόν,κάποιος να χάσει επαφή με την πραγματικότητα και το σφάγιασμα εκαντοντάδων zombies να γίνει σφάγιασμα αθώων ανθρώπων.

Κακά τα ψέματα,με πρόφαση ένα videogame,έχει γίνει και φόνος...2 χρόνια πριν,αν δεν κάνω λάθος,ένας αμερικάνος έφηβος σκότωσε εν ψυχρώ την μάνα του επειδή δεν τον άφησε να ολοκληρώσει 20ωρο συνεχόμενου Halo(εξ'ου και το παρατσούκλι Halo killer).Σίγουρα εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν άνθρωπο που πάσχει ψυχολογικά,ενώ άλλες φορές,τα παιχνίδια λειτουργούν ως αποδιοπομπαίος τράγος για τα παραπτώματα κάποιων ανθρώπων.Στην Ινδία,κάποιος σκότωσε έναν ταξιτζή για μία διαφωνία τους.Κρίθηκε ότι το Grand theft auto 4,που βρισκόταν στην βιβλιοθήκη του φονιά,προκάλεσε την επίθεση,γι'αυτό και απαγορεύτηκε η πώληση του στην χωρα!Βέβαια,αυτά τα περιστατικά είναι σπάνια και,πάνω κάτω όλοι γνωρίζουμε άνθρωπους που είναι gamers.Δεν απειλήται η ζωή μας κοντά σ'αυτούς τους ανθρώπους.Γιατί όμως;Γιατί,εφ'όσον ξέρω πως να σκοτώσω με 1002 διαφορετικούς τρόπους,είμαι αυτός που είμαι και δεν έχω ακόμα στο ενεργητικό μου 12 φόνους και διπλάσιες ληστείες;

Ο άνθρωπος είναι,απο μωρό κιόλας,ένας εγωιστικός,βίαιος οργανισμός.Μισό λεπτό να εμβαθύνω,για να καταλάβετε.

Πόσοι απο σας έχετε δει μια γέννα;Εννοώ,μια κανονική γέννα,με όλες τις λεπτομέριες;Βέβαια είναι ένα χαρμόσυνο γεγονός(για λόγους που δεν καταλαβαίνω,αλλά μάλλον θα μάθω σε λίγες δεκαετίες),αποτελεί την πρώτη πραγματική,άμεση αληλεπίδραση μας με τον κόσμο.Παρόλ'αυτα,είναι ένα αηδιαστικό,τρομακτικό γεγονός με αίμα,τσιρίδες και κλάματα...Θέλω να πω...πως κάτι ωραίο βγαίνει απο κατι τόσο δυσάρεστο.Fast-forward λίγα χρόνια αργότερα,το μικρό παιδάκι κάθεται και βλέπει καρτούν στην τηλεόραση.Σκέφτηκε ποτέ κανένας σας σε τι βία εκτείθετε το παιδί;"Τι;Βίαια τα καρτούν;".Βέβαια!Το κογιότ δεν τρέχει συνέχεια να πιάσει το Μπιτ-μπιτ,χρησιμοποιώντας πανούργα σχέδια για να το σκοτώσει;Δεν υπάρχει βία με την έννοια "αίμα και σκοτωμοί",αλλά είναι εκεί.Περιμένει να την δούμε,πίσω απ'το προσωπείο της αθωότητας.Αλλά είναι εκεί.Εκφράζει το αρχέγονο ένστικτο της αυτοδιατήρησης και μάλιστα,οι τρόποι για να γίνει αυτό είναι λιγάκι βίαιοι.Ο Τομ συνέχεια κυνηγάει τον Τζέρυ για να τον φάει.Βία.Ο Μπαγκς Μπανυ είναι η αντίθετη περίπτωση.Προσπαθεί να επιβιώσει σε ένα περιβάλλον όπου όλοι τον κυνηγούν.Βία.Αθώα,αλλα βία...
Δεν είσαι τόσο αθώος όσο δείχνεις,βρομοκούνελο!


Ισως το παρατράβηξα λιγάκι.Εντάξει,δεν προπονούμαστε για να σκοτώνουμε κάθε μέρα,προς θεού.Αλλά είναι η φύση μας.Όσο περίεργο και να είναι αυτό,είναι αλήθεια.