Ακρα του τάφου σιωπή...

Όσοι διαβάζετε τακτικά αυτό το blog,δηλαδή 2-3(δεν μετράμε συγγενείς),ίσως παρατηρήσατε ότι περνά μία περίοδο "ξηρασίας".Όσοι πάλι δεν το παρατηρήσατε,δεν είστε τακτικοί αναγνώστες.Είναι αλήθεια ότι διανύω μια δύσκολη περίοδο γεμάτη διάβασμα,διάβασμα και πάρα,μα πάρα πολύ διάβασμα...Α,και διάβασμα πολύ έχει!Όπως είναι κατανοητό,το αγαπημένο μου χόμπι πρέπει να παραμεριστεί για να πάρει την θέση του το διάβασμα(αν δεν το εμπεδώσατε τις προηγούμενες 3 φορές).

Για να σας δώσω να καταλάβετε,όταν πήγα να ανάψω το router,εκείνο με κοίταξε και μου είπε "Συγγνώμη,γνωριζόμαστε απο κάπου;".Μόλις άναψα το PC και φόρτωσαν τα Windows,είδα το μήνυμα "Καλως ορίσατε" και σε παρένθεση "Νόμιζα πως αυτός πέθανε...". Η αντίδραση του desktop ήταν παρόμοια...


Θα προσπαθώ όσο το δυνατόν περισσότερο να δίνω το παρόν,αλλά δεν υπόσχομαι και πολλά...Κρίμα,γιατί θα χάσω πολλά αυτήν την χρονιά,που όσο πάει γίνεται όλο και πιο ενδιαφέρουσα(θέλω πολύ να δω πως θα καταλήξει το εγχείρημα της Sony ,"Move").Όσο σκέφτομαι πόσες παιχνιδάρες θα χάσω αυτήν την χρονιά,μου έρχεται να πατήσω τα κλάματα...Να μου το προσέχεις,Πάνο...