Σε πόσα παιχνίδια σας έτυχε να περικυκλωθείτε απο ζόμπι/ναζί/τρομοκράτες/εξωγήινους,να βαστάτε το καλύτερο όπλο του παιχνιδιού,να ορμάτε με τόλμη και γοητεία και μετά τα 10 πρώτα kills έντρομοι ανακαλύπτετε ότι σας τελείωσαν οι σφαίρες;Σίγουρα σε κάποιο παλιό game,έτσι δεν είναι;Η οικονομία πυρομαχικών είναι σημαντικό κομμάτι σε κάθε action παιχνίδι,αλλά το παιχνίδι φροντίζει να σας εφοδιάζει συχνά.Όχι όμως στα παλιά παιχνίδια.Θυμάμαι σε κάποια πως αυτό,όχι μόνο δεν γινόταν,αλλά καταντούσε εξαιρετικά αγχωτικό!
Το Half-life το θυμάστε;Ναι,λίγο μετά την γέννηση του παιδιού σας.Ναι,αυτό!Αμ,μπράβο!Στην αρχή,λογικό είναι,μας έδινε το παιχνίδι 1 πιστόλι και μας έστελνε να σκοτώσουμε ό,τι βρούμε μπροστά μας.Θυμάστε τα λιγοστά πυρομαχικά;Κάθε φορά που ακούω *κλικ* μου έρχονται στο νου όλες αυτές οι τραγικές,εφιαλτικές στιγμές που τελείωναν τα πυρομαχικά κάθε φορά που ερχόταν ένα ζομπι κατα πάνω μου...Ε,καλά,μικρό παιδάκι ήμουν τότε,φοβόμουν εύκολα...
Τίποτα όμως,κατα την γνώμη μου δεν συγκρίνεται με τα Resident Evil.Έχω παίξει μόνο τα 4 & 5,οπότε δεν ξέρω τι έπαιζε στα προηγούμενα.Εκεί γίνεται το κάτι άλλο...για όσους δεν ξέρουν τι εστί RE4 ή 5,σας λέω πως το παιχνίδι μας στέλνει 10-20 αδηφάγα ζομπι κατα πάνω μας και βέβαια δουλεία μας είναι να τα κατατροπόσουμε...ναι αλλά,πως;Το 4 μας έβαζε στα πολύ ζόρικα απ'την πρώτη κι'όλας σκηνή.Μας βάζει στην είσοδο ενός χωριού και 20 χωρικοί έρχονται κατα πάνω μας με τσεκούρια,αλυσοπρίονα,κουζινομάχαιρα και ότ,ι άλλο κάνει ζημιά.Θυμάμαι που έλεγα "Εχω ακόμα 50 σφαίρες,μια χαρά είναι".Έλα όμως που δεν έλεγαν να πεθάνουν...Μετά τα 10 πρώτα kills,άκουσα το μισητό *κλικ*.Και τώρα;Τρέχα μέσα σε ένα σπίτι,φράξε τις πόρτες με ό,τι βρεις μπροστά σου,άνοιηα όλα τα συρτάρια μπας και βρείς καμια σφαίρα και εντωμεταξύ,πρόσεχε μην μπουν μέσα στο σπίτι απ'τα παράθυρα,σπάσουν καμια πόρτα και σε φάνε ζωντανό...Αγχωθήκατε;Που να το παίξεται κι'όλας...
Βέβαια στο 5 υπάρχει και ένας συμπαίχτης,οπότε μπορεί και να σε ξελασπώσει.Εκεί τα πράγματα είναι σαφώς πιο εύκολα,όσων αφορά τουλάχιστον την εξοικονόμηση ενεργ...εεεεε,σφαιρών εννοούσα.Τώρα που τα λέω όλα αυτά,σκέφηκα κάτι(ναι,σκέφτομαι διάφορα άσχετα κάθε φορά που γράφω!).
Ποιο πιστεύετε ότι είναι το πιο δύσκολο όπλο για να οπλίσει κανείς;Εγω λέω καραμπίνα(χειροκροτήματα).Νομίζω πως το γρήγορο φόρτωμα φυσιγγιών σε αγχωτικές καταστάσεις είναι εφιαλτικο.Ήμουν στο RE4 και άδειαζα φυσιγγια σε ζόμπι όσπου φτάνει ο χρόνος τα ξαναγεμίσω."Ωχ,αυτό ήταν,πάει,την έβαψα!",καθώς τα ζόμπι που έμειναν ήταν επικίνδυνα κοντά.Και όμως,ο Leon γέμισε 8 φυσίγγια σε χρόνο dt και ήμουν έτοιμος να αρχίσω να βαράω!Να φανταστείτε πως το animation του δείχνει να βάζει 2 φυσίγγια μέσα και ως θαύμα έχω 8!Σκέφτηκα εκείνη την στιγμή πως,δεν θα έπρεπε να είναι έτσι.Το γέμισμα μιας καραμπίνας πρέπει να είναι το πιο αγχωτικό πράγμα που υπάρχει σε videogame.Όχι ότι παραπονοιόμουν εκείνη τη στιγμή...αλλά λέω πως δεν πρέπει να είναι έτσι.
Θυμάστε που κυνηγούσατε μανιωδώς σφαίρες σε κάποιο παιχνίδι που δεν έχω αναφέρει ή θέλετε να προτείνεται;Τότε αφήστε comment μαζί με όνομα,ταυτότητα,όνομα μητρός/πατρός,ΑΦΜ,κωδικός πιστωτικής ή/και χρεωστικής και μια φωτό σας! :-)
Πολύ πλάκα θυμάμαι είχε το πως ο πρωταγωνιστής του Lost and the Damned (μου διαφεύγει το όνομα) κατάφερνε να γεμίσει την καραμπίνα του ενώ οδηγούσε την μηχανή με 100 km/h έχοντας 6-7 εχθρούς να τον πυροβολάνε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΌσο για το πιο ανχωτικό όπλο στο γέμισμα δεν είναι άλλο από το machine/heavy machine gun. Όλα καλά όσο υπήρχαν σφαίρες μέσα, αλλά τι να το κάνεις που μόλις τελείωναν τρελαινόσουν στην αγωνία έαν θα προλάβεις να γεμίσεις μέχρι να πεταχτεί κάποιος εχθρός. Ειδικά σε online αναμετρήσεις η αίσθηση αυτή γίνεται εντονότερη.
Μπορεί να μην είναι πυρομαχικό αλλά με άνχωνε πολύ (ειδικά στην αρχή) η εύρεση φίλτρου για την μάσκα σου στο Metro 2033 ειδικά όταν κοιτούσες το ρολόι και έβλεπες πως τελειώνει ο χρόνος.
Γενικότερα πάντως περισσότερο με ανχώνουν περιπτώσεις όπου την ώρα που παίζεις αρχίζουν και χτυπούν συναγερμοί ή/και σειρήνες, αναβοσβήνουν φώτα σε διάφορα χρώματα λες και πρόκειται να εκραγεί πυρηνικός αντιδραστήρας. Τότε είναι που τα χάνω. Πέφτω πάνω στα πιο ηλίθια αντικείμενα, κολλάω σε πόρτες, χάνω εντελώς την αίσθηση προσανατολισμού με αποτέλεσμα τις περισσότερες φορές μην τα καταφέρνω εγκαίρως.
Συμφωνώ σε όλα!Έχεις πολύ δίκιο!
ΑπάντησηΔιαγραφή(Για το τελευταίο):Αααααα,γι'αυτό παντα τρώει εσένα πρώτο το Τανκ στο Left 4 dead 2... :-)